De familie Zoetemeijer maakt gebruik van de Zorgriem en heeft meegewerkt met het onderzoek van Stella Braam. Hieronder vind u de bevindingen.
DORDRECHT - Stella Braam, schrijfster van het Boek ’Ik blijf thuis, het verhaal van mijn moeder’ is ervan overtuigd dat elektronica en GPS-systemen veel bewegingsvrijheid kunnen teruggeven aan mensen met dementie.
Het systeem is volgens haar geschikt voor mensen in
de beginfase van hun ziekte. Die nog wčl naar buiten kunnen, maar
niet meer durven omdat ze soms moeite hebben om de weg terug te
vinden.
,,Ik noem het zelf de Alzheimer-Tomtom. Het is een van de prachtige,
nuttige vindingen die het voor mensen mogelijk maakt, zich langer
buiten te bewegen.’’
Voor haar campagne ’Ik hou vast’ waarin ze ijvert voor
bewegingsvrijheid voor Alzheimerpatiënten filmde ze twee keer thuis
bij Arie Zoetemeijer (80) en zijn echtgenote Ina (73) uit de Dordtse
wijk Zuidhoven . Arie heeft sinds kort twee zendertjes waarmee hij
buiten te volgen is en rechtstreeks met zijn vrouw, thuis, kan
communiceren.
In de film is te zien hoe Arie tijdens wandelingen via GPS én zijn
mobiele coach met zijn echtgenote praat. ,,Een prachtig systeem
waardoor hij vrij kan rondlopen,’’ aldus Stella Braam.
Toen Arie Zoetemeijer, voormalig directeur van het Dordtse
zorgcentrum Vreedonk, in 2000 van de dokter hoorde dat hij Alzheimer
heeft, sloot hij zich twee dagen op in zijn slaapkamer. Hij was
razend. ,,Ik was boos op God.’’ Arie heeft zich na een innerlijke
worsteling verzoend met zijn ziekte, maar de wereld is sindsdien
veel kleiner geworden.
De mobiele coach én een navigatiesysteem geven hem en zijn vrouw
sinds een paar maanden een stuk vrijheid terug. De zendertjes geven
het echtpaar de mogelijkheid om zo nu en dan onafhankelijkheid van
elkaar te bewegen. Arie die ondanks zijn ziekte nog redelijk
zelfstandig is, kan in ieder geval solo een wandelingetje maken rond
zijn woning.
Sinds een half jaar draagt Zoetemeijer de mobiele coach in zijn
jaszak. Het toestel ziet eruit als een mobieltje, maar de beller kan
thuis direct verbinding leggen, zonder dat de tegenpartij het
toestel hoeft op te nemen.
Sinds enkele weken heeft Arie er nog een ander zendertje bij . Via
satellietverbinding is thuis op de laptop te zien waar hij is. Het
signaal is tot op vijf meter nauwkeurig. ,,Vrijheid-GPS wordt het
systeem ook wel genoemd’’, zegt zijn echtgenote Ina terwijl ze de
laptop op de eettafel openklapt. ,,Desnoods is hij wereldwijd te
volgen.’’ Ze wijst naar het scherm waar een stippeltje oplicht op de
stratenplattegrond. Het stippeltje is haar man. ,,Zo zie ik waar hij
loopt.’’
Het systeem geeft de Alzheimerpatiënt ’vrijheid’ en het geeft thuis
rust. Zoetemeijer en zijn vrouw weten zeker dat hij nooit zal
verdwalen. Mocht hij in de war raken dan vindt het thuisfront hem
altějd, en snel, terug. ,,Laatst was hij verdorrie bij de Krispijnse
tunnel,’’ zegt zijn echtgenote. ,,Ik zeg: ’Je moet echt terug! En
hij komt dan terug.’’
Arie weet ook nog dat hij een paar dagen geleden buiten met een man
stond te praten toen zijn vrouw luidt en duidelijk uit het mobieltje
klonk: ,,Kom je terug?’’
,,Is ze altijd zó,’’ vroeg die man verbaasd.. ,,Ik heb ’Alzheimer’
heb ik toen maar uitgelegd.’’
Arie en Ina Zoetemeijer prijzen zich gelukkig. De Alzheimer werd
acht jaar geleden vastgesteld en sindsdien zijn ze blij met elke dag
die hen nog wordt gegeven. Zijn sokken én de jam stopt hij in de
vriezer. Veel verhalen moet Ina zeven keer aanhoren. ,,Je denkt in
mijn omstandigheden niet aan de toekomst,’’ zegt hij tijdens het
interview. ,, Ik leef bij de dag. We hebben elkaar nog, ons mooie
huis čn we hebben de kinderen.’ ,,Ze zoeken bewust de publiciteit om
taboes te doorbreken. ,,Het is een ziekte waar mensen zich voor
schamen en die ze verbloemen. Dan krijgen ze niet de hulp of het
begrip wat ze nodig hebben.’’
Gepubliceerd in het Algemeen Dagblad 08-12-08